अधुना परिवर्तनकालः अस्ति — युगपरिवर्तनकालः। एतादृशः परिवर्तनः, यः न केवलं बाह्यजगति, अपि तु अस्माकम् अन्तरतमे अपि भवति। एकतः विज्ञानतकनीक्योः नाम्नि धरातः अन्तरिक्षं यावत् यात्रा भवति, अपरतः मानवीयमूल्यानां क्षरणं, कुटुम्बेषु विघटनं, मनेषु अशान्तिः, विचारेषु अन्धकारः जीवनोद्देश्ये च भ्रमः अपि प्रसरति।
एतादृशे समये, यदा अन्धकारः सर्वत्र व्याप्तः स्यात् — केवलम् एकः दीपकः न पर्याप्तः। अन्धकारं निवारयितुं अनेकदीपानां साकं ज्वलनम् आवश्यकं भवति। एते दीपाः प्रतीकाः सन्ति — जागृत आत्मानः, संस्कारवन्तः व्यक्तित्वानि, सेवासाधनास्वाध्याययज्ञपथेषु च अग्रसराः साधकाः च।
अस्माकं युगऋषिः, पूज्य गुरुदेव पं. श्रीराम शर्मा आचार्यः, तस्य तपः, तस्य साधना, तस्य जीवनदर्शनं, तस्य साहित्यं, तस्य वाणी — एतत् सर्वं दिव्यज्योतिः इव अस्ति, या आगामिकालस्य दिशासूचकः प्रकाशस्तम्भः अस्ति। यत् किञ्चित् सः अवदत्, अलिखत्, अजीवत्, औद्घोषयत् च, तत् न केवलं तत्कालीन-आवश्यकता आसीत्, अपि तु अद्यतनकालस्य, आगामिकालस्य च अनिवार्या आवश्यकता अभवत्।
तेन उद्घोषितं दिव्यस्वप्नम् — "युगपरिवर्तनम्", "युगनिर्माणम्", "संस्कृतेः नवजागरणम्", "नारीजागरणम्", "युवनिर्माणम्", "परिवारनिर्माणम्", इत्यादि — एतत् सर्वं न केवलं विचारः, अपि तु योजनाबद्धक्रान्तेः आयामाः सन्ति।
ज्योतिकलशयात्रायाः उद्देश्यम्
१. अखण्डज्योतेः अखण्डप्रकाशं प्रचण्डं कर्तुं भावनातः –
पूज्यगुरुदेवस्य प्रज्वलितविचाराणाम् अखण्डज्योतिः — या तेषां तपसा, साधना, आत्मबलेन च प्रज्वलिता — तां अधिकं प्रचण्डाम्, प्रभावशालिनीम्, प्रेरकां च कर्तुम् इयं ज्योतिकलशयात्रा आरब्धा।
इयं यात्रा न केवलं प्रतीकम् — इयं संवेदनशीलसाधकानां संकल्पः, ये स्वजीवनं चलत्-फिरत् अखण्डज्योतिः कर्तुम् इच्छन्ति। एषः आह्वानः यत् वयं सर्वे मिलित्वा इमां ज्योतिम् अधिकं व्यापकां, तेजस्विनीं च कुर्मः — येन इयं तमःहरिणी शक्तिः जन-जनं यावत् प्राप्नोतु।
२. ऋषियुग्मस्य तपस्त्यागतितिक्षाणां साक्षी – अखण्डज्योतेः प्रकाशं जन-जनं यावत्, गृह-गृहं यावत्, केन्द्रेषु संस्थानेषु च प्रापयितुं भावनातः –
पूज्यगुरुदेवः परमवन्दनीया माताजी च — इदं युगऋषियुग्मस्य तपसा, त्यागेन, तितिक्षया च उत्पन्नः प्रकाशः — अखण्डज्योतिः — न साधारणः प्रकाशः, इयं युगनिर्माणस्य दिव्यतेजः।
इदं तेजः आदाय, इयं यात्रा निर्गता येन गृह-गृहं, मन-मनः, केन्द्र-केन्द्रं, संस्थान-स्थानं च — सर्वत्र इदं दिव्यप्रकाशः प्राप्नोतु। एषः प्रयासः यत् हृदये हृदये तपस्विभावः जागृयात्, कुटुम्बे कुटुम्बे आदर्शनिर्माणं भवेत्, संस्था च इयं युगनिर्माणयज्ञस्य सक्रिया इकाई भवेत्।
३. येषां गृहाणि, येषां मनांसि च पूज्यगुरुदेवस्य विचारेभ्यः प्रापयितुम् अधुना शेषाणि सन्ति – तानि यावत् प्रापयितुं भावनातः –
अद्यापि अनेकानि तादृशानि गृहाणि, तादृशानि मनांसि च सन्ति यानि पूज्यगुरुदेवस्य विचारेभ्यः, तेषां साहित्यात्, तेषां संकल्पेभ्यः युगधर्मस्य आह्वानात् च अस्पृष्टानि सन्ति। इयं ज्योतिकलशयात्रा तादृशं माध्यमं येन तैः यावत् संस्काराणाम्, साधनायाः, सेवायाः च आलोकः प्राप्नोतु।
इयं यात्रा मनुष्यतां जागरयितुं, हृदयानि संवेदनशीलानि कर्तुं, जीवनं च तपोमयदिशायां परिवर्तयितुं सशक्तः प्रयत्नः। एषः विनम्रः आह्वानः तेषां हृदयानां कृते यानि अद्यापि आलस्येन, अविश्वासेन अज्ञानेन वा आवृतानि।
४. अखण्डज्योतेः परमवन्दनीया माताजी च दिव्यावतरणवर्षस्य १९२६ तः १०० वर्षाणां पूर्णतायाम् २०२६ तमस्य शताब्दिवर्षस्य तैयारी –
संवत् १९२६ — इदं न केवलं वर्षम्, अपि तु दिव्यावतरणस्य वर्षम्। अस्मिन् वर्षे द्वे दिव्यसत्ता — युगऋषिणा पं. श्रीराम शर्मा आचार्येण अखण्डज्योतिः प्रकटीकृता, वन्दनीया माता भगवती देवी शर्मा च अवतीर्णा — उभे विराटयोजनायाः सूत्रपातः।
वर्षे २०२६ एतयोः दिव्यसत्त्वयोः आगमनस्य शताब्दिवर्षस्य पूर्णता भविष्यति। इदं न केवलं तिथिः, अपि तु आह्वानम्, अवसरः च, यस्मिन् तेषाम् उद्देश्यानां सन्देशं जन-जनं यावत् प्रापयितुं, तेषां युगनिर्माणयोजनां सक्रियां कर्तुं, शताब्दिवर्षं च वैचारिकपर्वरूपेण मानयितुम्।
ज्योतिकलशयात्रा अस्य शताब्दिवर्षस्य आध्यात्मिकतैयारी — येन प्रत्येकः साधकः इमम् अवसरं जीवनात् पुनर्निर्माणस्य अवसरं कुर्यात्।
पूर्वतैयारी
युगपरिवर्तनस्य अस्मिन् जाग्रत्क्षणे, यदा ज्योतिकलशयात्रेवत् पावनसंकल्पं साकारयितुं तैयारी प्रचलति, तदा केवलं बाह्य-आयोजनं न पर्याप्तम् — अन्तरतः अपि सज्जीभूय, संस्कृत्य, तैयारीं कर्तुम् आवश्यकता वर्तते।
इयं यात्रा दैवीप्रेरणा, तादृश्यः प्रेरणाः तदा एव सफलतां प्राप्नुवन्ति यदा साधकानां मनः, तनूः, परिवेशः च पूर्णतया सज्जः भवेत्। अतः अस्याः दिव्ययात्रायाः स्वागताय कर्तव्याः पूर्वतैयार्यः अपि तावदेव पवित्राः शक्तिशाल्यः च भवेयुः।
१. व्यक्तिगतं सामूहिकं च अनुष्ठानं, साधनाक्रमः — आत्मिक-उन्नयनस्य आधारशिला
प्रत्येकस्य साधकस्य हृदयं अस्याः यात्रायाः कृते मन्दिरं भवेत्, प्रतिदिनं च आहुतिः भवेत् तस्याम् आत्मदीप्तेः यज्ञे। अस्य कृते आवश्यकम् यत् प्रत्येकः व्यक्तिः —
-
स्वस्य व्यक्तिगतजपानुष्ठानम्,
-
प्रातःकालीन-उपासनाम्,
-
सामूहिकसन्ध्याः,
-
नियमितं च स्वाध्यायं कुर्यात्।
इयं साधना न केवलं क्रिया, अपि तु भावनात्मकतैयारी येन अस्माकम् आत्मा अस्य दिव्यायोजनस्य ऊर्जस्विताम् अनुभवितुं शक्नुयात्।
२. यज्ञः, दीपयज्ञः संस्काराः च — शुभसंस्काराणां जागरणस्य सामूहिकपुरुषार्थः
यत्र यज्ञः भवति तत्र दैवीचेतनायाः अवतरणं भवति।
-
यज्ञस्य धूम्रः वायुमण्डलं शोधयति।
-
तस्य भावना जीवने संस्काराणां पुष्पवर्षां करोति।
अतः गृहेषु, मोहल्लेषु, केन्द्रेषु, ग्रामेषु, नगरेषु च यथासम्भवम् दीपयज्ञाः, गायत्रीयज्ञाः, संस्काराः (मुण्डनं, यज्ञोपवीतं, दीक्षा इत्यादयः) आयोज्यन्ताम् — येन सामूहिकरूपेण वातावरणं पवित्रं भवेत्, जनानाम् अन्तर्मनः च ज्योतिकलशस्य स्वागताय सज्जं भवेत्।
३. जनसम्पर्कः जनजागरणं च — श्रद्धायाः बोधस्य च दीपं प्रज्वालयितुम्
अनेके जनाः सन्ति ये पूज्यगुरुदेवस्य वन्दनीया माताजी च दिव्यावतरणात्, तेषां मिशनस्य महानतायाः, २०२६ तमस्य शताब्दिवर्षस्य महत्त्वात् च अद्यापि अनभिज्ञाः सन्ति।
-
अस्माकं कर्तव्यम् यत् वयं तान् श्रद्धया यथार्थेन च संयोजयामः।
-
अस्य कृते जनसम्पर्कः भवेत्, गृह-गृहं गत्वा अखण्डज्योतेः प्रतिः प्रापयितव्या,
-
ऋषियुग्मस्य योजनायाः परिचयः दातव्यः,
-
इयं यात्रा च दिव्य-अनुष्ठानरूपेण बोधयितव्या।
इदं कार्यं न केवलं प्रचारः, अपि तु चेतनायाः सञ्चारः।
४. गृहस्य केन्द्रस्य च सज्जा — ऋषियुग्मस्य स्वागतस्य आन्तरिक-अन्तःकरणीयतैयारी
यथा अतिथिः आगन्तुकः भवति, तदा गृहं सज्जीक्रियते, तथैव ऋषियुग्मस्य चेतनायाः आगमनं भवति।
-
अतः गृहेषु केन्द्रेषु च गायत्रीमन्त्रेण, युगसन्देशेन, आदर्शचित्रेण, दीपदीपान् प्रज्वाल्य, मशालं स्थापयित्वा च तादृशं वातावरणं निर्मातव्यम् —
-
येन तत्र आगन्तुकः प्रत्येकः व्यक्तिः अनुभवेत् — "इदं स्थानं न साधारणम्, ऋषिचेतनायाः तपस्थली।"
प्रत्येकं गृहं, प्रत्येकं केन्द्रं च मन्दिरं भवेत् यत्र दैवत्वस्य अनुभूतिः स्यात्।
सूक्ष्मीकरणसाधना पाञ्चवीरभद्राः च — युगसंकल्पस्य दिव्यप्रहरीणाः
पूज्यगुरुदेवेन सूक्ष्मीकरणसाधनामाध्यमेन पञ्च दिव्यसंकल्पाः गढिताः — ये पाञ्चवीरभद्राः/रामदूताः इति कथिताः। एतेषां माध्यमेन तैः पञ्चमहाकार्याणां दायित्वं ऋषिसत्तायै समर्पितम्:
१. वायुमण्डलस्य शोधनम् —
प्राकृतिकपर्यावरणस्य अशुद्धीः ऋषिचेतनायाः दिव्यतरङ्गैः शोधयितुम्।
२. वातावरणस्य परिशोधनम् —
मानवस्य मानसिकभावनात्मकवातावरणात् नकारात्मकतां निवार्य, सत्त्वगुणस्य स्थापनम्।
३. नवयुगस्य निर्माणम् —
संस्काराणाम्, विचाराणाम्, आचरणस्य, समाजसंरचनायाः च सत्यशिवसुन्दराणाम् आदर्शेषु आधारितं कर्तुम्।
४. महाविनाशस्य सम्भावनायाः निरस्तीकरणम् —
निराशायाः, अशान्तेः, अराजकतायाः च तूफानान् निवारयितुम्, येन विनाशः न, विकासः भवेत्।
५. देवमानवानां संयोजनम् —
अन्ततः, इदमेव कार्यं साधकेभ्यः सम्भवम्।
देवमानवानां संयोजनम् — अस्माकं युगधर्मः
एतेषु पञ्चकार्येषु प्रथमचत्वारि कार्याणि ऋषिसत्ता स्वयं निर्वहति।
परन्तु पञ्चमं कार्यम् — देवमानवानां संयोजनम् — अस्माकं सर्वेषां साधकानां धर्मः।
-
वयं ताः आत्मानः अन्वेषयाम ये निःस्वार्थाः, आदर्शवादिनः, सेवाभाविनः, सत्यप्रियाः च सन्ति,
-
ताः युगचेतनायां संयोजयाम,
-
ताः युगनिर्माणमहायज्ञस्य आहुतिदातॄन् कुर्मः।
प्रत्येकः साधकः युगदूतरूपेण दैवत्वं जागरयन् दीपकः भवेत्।
किं कुर्मः — जागराम संयोजयाम च
जागराम संयोजयाम च — आत्मजागरणात् विश्वजागरणं यावत्
ज्योतिकलशयात्रा न साधारणयात्रा, अपि तु आत्मिकम् अभियानम्, ऋषीणां जागरणस्य अभिनवः प्रयासः। अस्याः यात्रायाः सार्थकता तदा एव सिद्ध्यति यदा पथि आगन्तुकं प्रत्येकं मानवं वयं संयोजयितुं शक्नुमः, प्रत्येकं केन्द्रं च वयं जागरयितुं शक्नुमः।
जागरणस्य आवश्यकता — आत्मानं आह्वातुम् आह्वानम्
-
सुप्तकेन्द्राणि जागराम
येषु केन्द्रेषु कदाचित् गतिविधयः आसन्, परन्तु अधुना तानि निष्क्रियाणि सन्ति — तत्र पुनः चेतनायाः सञ्चारं कुर्मः। गुरुसत्तायाः प्रकाशेन पुनःप्रज्वलनस्य संकल्पं कुर्मः। -
सुप्तगतिविधीः जागराम
यासु योजनासु अभियानेषु च आरम्भः अभवत्, तानि यदि कुत्रचित् स्थगितानि सन्ति तर्हि तानि पुनः क्रियान्वितानि कुर्मः। साहित्यवितरणं, भित्तिलेखनं, दीपयज्ञं, रचनात्मकतां च पुनः गतिं ददामः। -
सुप्तव्यक्तीः जागराम
येषाम् अन्तर्मने कदाचित् सृजनस्य सेवायाः च भावना जाता, तैः प्रेमपूर्वकं प्रेरणा ददामः — “जागृत! युगः आह्वयति।” तान् पुनः सक्रियं कर्तुम् अस्माकं गुरुसेवा।
सक्रियं कुर्मः — युगनिर्माणयोजनाभ्यः गतिं ददामः
गायत्रीपरिवारस्य विविधाः शाखाः अभियानानि च पुनः सक्रियाणि कर्तुं, तैः नवचेतनां दातुम् अस्य युगधर्मस्य अङ्गम् अस्ति।
-
ज्ञानघटः
-
प्रज्ञामण्डलम्
-
महिलामण्डलम्
-
युवामण्डलम्
-
स्वाध्यायमण्डलम्
-
चलपुस्तकालयः / झोलापुस्तकालयः
-
भित्तिलेखनम्
-
सप्तक्रान्तयः
-
रचनात्मक आन्दोलनम्
-
समयदानम्, अंशदानम्
-
देवस्थापना-अभियानम्
-
गृहे-गृहे यज्ञः संस्काराः च
एतेषु समस्तेषु अभियानेषु जनभागीदारीं सुनिश्चित्य, परिजनान् संलग्नं कुर्मः।
गायत्रीपरिवारस्य आत्मीयपरिजनान् संयोजयितुं रणनीतिः
चतुर्विधाः परिजनाः जागरयितव्याः — नवसृजनं प्रति
-
नैष्ठिकाः प्राणवन्तः च परिजनाः
येषां प्रत्येकश्वासे पूज्यगुरुदेवः वसति — तान् अग्रपङ्क्त्यां स्थापयामः। ते न केवलं स्वयं सक्रियाः भवेयुः, अपि तु अन्येभ्यः अपि जागरणं कुर्युः। -
कार्यक्रमेषु सक्रियाः, परन्तु अन्येषु समयेषु निष्क्रियः
तैः स्पष्टं सन्देशं ददामः —
“प्रत्येकः क्षणः कार्यक्रमः अस्ति, पूज्यगुरुदेवेन उक्तम्— अस्माभिः प्रतीक्षा न कर्तव्या, प्रतिदिनं नवयुगकार्यरूपेण जीवनं जीवितव्यम्।” -
पूर्वं जाग्रताः, वर्तमाने निष्क्रियः परिजनाः
ये कदाचित् योगदानं दत्तवन्तः परन्तु केनचित् कारणेन पश्चात् गताः — तान् आत्मीयतया पुनः आमन्त्रयामः। पुरातन-अनुभवेभ्यः विस्मृत्य, नवश्रेण्या युगकार्ये लगामः। -
पूर्वपरिचिताः, परन्तु वर्तमाने भ्रान्ताः परिजनाः
ये कदाचित् यज्ञेन, संस्कारैः, साहित्येन, शान्तिकुञ्जयात्रया वा सम्पर्कं कृतवन्तः — तान् अभिजानीमः, सम्पर्कं कुर्मः, पुनः संयोजयामः च।
कथं संयोजयाम 'देवमानवान्'?
गुरुदेवेन उक्तम् —
“देवताः मन्दिरेषु न, हृदयेषु वसन्ति।”
स्वपरिचयक्षेत्रे तादृशान् श्रेष्ठजनान् अन्वेषयाम:
-
येषाम् अन्तःकरणे सच्चा भावना वर्तते
-
येषु सृजनस्य सेवायाः च प्रेरणा जागरयितुं शक्यते
-
येषां जीवने आदर्शाणां न्यूनता नास्ति, केवलं दिव्यदिशायाः प्रतीक्षा वर्तते
नवसंवत्सरविशेषकार्ययोजना
नववर्ष = नवऊर्जा + नवभाव + नवसंकल्प
इदं न केवलं तिथि-परिवर्तनम्, अपि तु जीवनपरिवर्तनस्य अवसरः।
अस्मिन् दिने वयं स्वात्मानं नूतनं कुर्मः, समाजस्य च तान् व्यक्तीन् अन्वेषयामः, ये देशस्य, धर्मस्य, समाजस्य कृते किमपि कर्तुम् इच्छन्ति, परन्तु तैः दिशा न प्राप्यते।
तान् संयोजयितुं प्रक्रिया
"अस्माकं दायित्वं केवलं संयोजनम्, शेषं कार्यं गुरुसत्ता करिष्यति।"
इमां भावनाम् आदाय यदा वयं केनचित् व्यक्त्या मिशनं संयोजयामः, तदा इदं न केवलं केनचित् संगठनेन सह सम्बन्धः, अपि तु युगपरिवर्तनकारिण्या चेतनाया संयोजनम् इव। अस्याः प्रक्रिया चरणबद्धरूपेण इत्थम् अस्ति:
नवसंवत्सराबhinन्दनसमारोहस्य पञ्चचरणानि
एषः समारोहः आत्मीयतायाः संगठनस्य च संयोजनम्, यत्र परिजनाः न केवलम् उपस्थिताः भवन्ति, अपि तु भावनात्मकरूपेण संयुज्यन्ते:
परिचयः — आत्मीयतासेतोः आरम्भः
सर्वेषाम् अतिथिनां, परिजनानां, नवजनानां च हृदयेन स्वागतं कुर्मः।
प्रत्येकस्मै अवसरं ददामः स्वात्मानं स्वभावं च प्रकाशयितुम्।
"पहिचानतः अपनत्वस्य आरम्भः।"
प्रेम — भोजनं साकम्, भावना एकत्र
भोजनं न केवलं शरीरस्य कृते, अपि तु सम्पर्कस्य संवादस्य च माध्यमम् अपि भवति।
सामूहिकभोजनआयोजनात् दूरी न्यूना भवति, आत्मीयता वर्धते।
"साकं खादामः, साकं हसामः – इदमेव संगठनस्य बुनियाद।"
प्रगतिः — मण्डलानां केन्द्राणां च साझाप्रतिवेदनम्
कार्यं केन किं कृतम्, कथं कृतम् – इदं साझाकर्तुं प्रेरणा लभ्यते दिशा च स्पष्टा भवति।
लघुप्रस्तुतिः प्रतिवेदनं वा अपि दातुं शक्यते।
"अनुभवसाझाकरणेन संगठनं सम्बलितं भवति।"
प्रस्तावः — आगामियोजनानां प्रस्तुतिः
अधुना आगामिकार्यक्रमाणां, अभियानानां, संकल्पानां च उल्लेखं कुर्मः।
सर्वेभ्यः सुझावान् गृह्णामः येन प्रत्येकः स्वामित्वं अनुभवेत्।
"यदा योजना सर्वेषाम्, तदा कार्यम् अपि सर्वेषाम्।"
प्रयासः — नूतनकार्याणां संकल्पना
समारोहस्य समापनं संकल्पेन सह भवेत्।
नवकार्याणां सूचीं निर्माय, "अहं किं कर्तुं शक्नोमि?" अस्य विचारः भवेत्।
"संकल्पेन विना प्रयासः अपूर्णः। प्रयासेन विना संकल्पः निरर्थकः।"
नवसंवत्सरे अन्वेषयाम — पञ्चविधान् परिजनान्
अस्मिन् विशेष-अवसरे तादृशाः श्रेष्ठजनाः अन्वेष्यन्ताम् ये समाजे प्रभावशालिनः सन्ति मिशनस्य आदर्शैः च संयुज्यन्ते:
1. विद्वांसः
शिक्षकाः, लेखकाः, वक्तारः – येषां विचारेभ्यः समाजः प्रेरितः भवति।
2. धनवन्तः
ये उदारहृदयाः सन्ति, सामाजिककार्येषु च संसाधनेभ्यः साहाय्यं कर्तुं शक्नुवन्ति।
3. शक्तिसम्पन्नाः
प्रशासनिक, राजनैतिक संस्थागत वा दायित्वानि येषां सन्ति।
4. प्रतिभासम्पन्नाः
कलायाम्, विज्ञाने, क्रीडायाम्, तकनीके, सङ्गीते इत्यादिषु विशेषप्रतिभा येषां वर्तते।
5. भावनाशीलाः
संवेदनशीलाः, सेवाभावनया ओतप्रोताः जनाः – ये कार्यं स्वकीयं मत्वा कुर्युः।
एतेषाम् अन्तःकरणे एकः एव दीपः प्रज्वालयितव्यः – गुरुदेवस्य विचारदीपः।
अभियानस्य प्रक्रिया: चरणबद्धसंयोजनयोजना
अन्वेषणम्
सर्वप्रथमं स्वसम्पर्कसूच्यां (फोनबुक्, सोशलमीडिया, मोहल्ला, कार्यालय) पश्यामः के के श्रेष्ठजनाः सन्ति येषु भावनाः सन्ति परन्तु दिशा नास्ति।
"न संयोज्यन्ते, अपि तु अन्वेष्यन्ते!"
मिलनम्
तैः सह व्यक्तिगत पारिवारिक वा भावनया मिलित्वा। औपचारिकता न, आत्मीयता भवेत्।
मिलनस्य किमपि कारणं निर्मायामः — भोजनम्, उपहारः, चर्चा, सत्सङ्गः इत्यादि।
"प्रथमं मनः मिलामः, ततः वाक्यं वर्धयामः।"
मिशनबोधनम्
अधुना शनैः शनैः तान् गुरुदेवस्य विचारेभ्यः, गायत्रीपरिवारस्य प्रेरणाभ्यः रचनात्मक-आन्दोलनेभ्यः च परिचयं ददामः।
साहित्यस्य, युगवाण्याः, विडियो, ऑडियोक्लिप् इत्यादीनां साहाय्यं गृह्णामः।
भावजागरणम्
तान् इमम् अनुभवं कारयामः यत् ते समाजस्य कृते उपयोगिनः भवितुं शक्नुवन्ति, मिशनस्य कृते च अनिवार्याः सन्ति।
काचित् कथा, अनुभवः, सङ्गीतम्, संस्मरणम् इत्यादि भावजागरणाय उपयोगं कुर्मः।</