আমাৰ যুগ নিৰ্মাণৰ সৎসংকল্প

যুগ নির্মাণ যাক লৈ গায়ত্ৰী পৰিয়াল নিষ্ঠা আৰু তৎপৰতাৰে আগবাঢ়িছে, তাৰ বীজ হ’ল সৎসংকল্প। সেই ভিত্তিতেই আমাৰ সকলো চিন্তা-চৰ্চা, পৰিকল্পনা, কাৰ্যকলাপ আৰু কাৰ্যসূচী পৰিচালিত হয়, ইয়াক আমাৰ ঘোষণাপত্ৰও বুলি ক’ব পাৰি। আমাৰ প্ৰত্যেকৰে ইয়াক নিতৌ পুৱা এটা দৈনিক ধৰ্মীয় কৰ্তব্যৰ দৰে পঢ়া উচিত আৰু সামূহিক শুভ অনুষ্ঠানত এজন ব্যক্তিয়ে উচ্চাৰণ কৰিব আৰু বাকীসকলে তাক দোহাৰি পঢ়া উচিত।


আজি প্ৰত্যেক চিন্তাশীল ব্যক্তিয়ে এইটো অনুভৱ কৰে যে মানৱীয় চেতনাত সেইবোৰ অৱগুণ যথেষ্ট পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছে, যাৰ বাবে অশান্তি আৰু বিশৃংখলতা বিৰাজ কৰিছে। এই পৰিস্থিতিত পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনিবাৰ্যভাৱে প্ৰতীয়মান হয়, কিন্তু এই কাৰ্য কেৱল আকাংক্ষা মাথোনে সম্পূৰ্ণ নহ’ব, ইয়াৰ বাবে এটা নিৰ্দিষ্ট দিশ নিৰ্ধাৰণ কৰিব লাগিব আৰু তাৰ বাবে সক্ৰিয়ভাৱে সংগঠিত পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। ইয়াৰ অবিহনে আমাৰ ইচ্ছা কেৱল কল্পনা হৈয়ে থাকিব। যুগ নির্মাণ সৎসংকল্প সেই দিশতে এটা নিৰ্দিষ্ট পদক্ষেপ। এই ঘোষণাপত্ৰত সকলো ভাব-অনুভূতি ধৰ্ম আৰু শাস্ত্ৰৰ আদৰ্শ পৰম্পৰা অনুসৰি এটা সুব্যৱস্থিত ধৰণে সৰল ভাষাত সংক্ষিপ্ত শব্দত ৰখা হৈছে আৰু চিন্তন কৰিব লাগে আৰু এইটো নিশ্চয় কৰিব লাগে যে আমি নিজৰ জীৱন এই আৰ্হিত ঢালি ল’ব লাগিব। আনক উপদেশ দিয়াতকৈ এই সংকল্প পত্ৰত আত্ম-নির্মাণৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ মনোযোগ কেন্দ্ৰীভূত কৰা হৈছে। আনক কিবা কৰিবলৈ কোৱাৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী উপায় এটাই যে আমি তেনে কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ। নিজৰ নির্মাণেই যুগ নির্মাণৰ অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ হ’ব পাৰে। টোপ-টোপ পানী মিলিহে সাগৰ হৈছে। এজন-এজন ভাল মানুহ মিলিহে ভাল সমাজ গঠন হ’ব। ব্যক্তি নির্মাণৰ ব্যাপক ৰূপেই যুগ নির্মাণৰ ৰূপত প্ৰতিফলিত হ’ব।


 প্ৰস্তুত যুগ নির্মাণ সৎসংকল্পৰ ভাব-অনুভূতিৰ স্পষ্টীকৰণ আৰু বিৱেচনা পাঠকে এই পুস্তকৰ পৰৱৰ্তী লেখাসমূহত পঢ়িব। এই ভাব-অনুভূতিবোৰ আমি যেতিয়া গভীৰভাৱে নিজৰ অন্তঃকৰণত জানি ল’ম, তেতিয়া তাৰ সামূহিক ৰূপ এটা যুগ আকাংক্ষাৰ ৰূপত প্ৰকাশ পাব আৰু তাৰ পূৰ্তিৰ বাবে বহুতো দেৱতা, বহুতো মহামানৱ, নৰ তনুত নাৰায়ণ ৰূপ ধাৰণ কৰি প্ৰকট হ’ব। যুগ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে যি অৱতাৰৰ প্ৰয়োজন, সেয়া প্ৰথমে আকাংক্ষাৰ ৰূপতেই অৱতাৰিত হ’ব। এই অৱতাৰৰেই সূক্ষ্ম ৰূপ এই যুগ নির্মাণ সৎসংকল্প, ইয়াৰ গুৰুত্বৰ মূল্যায়ন আমি গুৰুত্বসহকাৰেই কৰা উচিত। যুগ নির্মাণ সৎসংকল্পৰ প্ৰাৰূপ নিম্নলিখিত ধৰণৰ।

 

1. আমি ঈশ্বৰক সৰ্বব্যাপী, ন্যায়কাৰী বুলি মানি তেওঁৰ অনুশাসন নিজৰ জীৱনত নমাই আনিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি বিশ্বাস কৰোঁ যে ঈশ্বৰ সকলোতে আছে আৰু আমাক চাই আছে। সেয়েহে আমি নিজৰ জীৱনত তেওঁৰ শিক্ষা আৰু অনুশাসন পালন কৰা উচিত। ঈশ্বৰৰ ন্যায়ক স্বীকাৰ কৰি জীৱনত সত্য আৰু শান্তি অনা উচিত।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• ঈশ্বৰৰ উপস্থিতি সদায় মনত ৰাখিব আৰু শুদ্ধ কাম কৰাৰ চেষ্টা কৰিব।

• প্ৰতিটো সিদ্ধান্ত আৰু কামত ঈশ্বৰৰ অনুশাসন মনত ৰাখি নিষ্কলঙ্ক নিয়তে কাম কৰিব।

• সত্যৰ পথত চলিব, পৰিস্থিতি যিয়েই নহওক কিয়।

• নিজকে সংশোধন কৰিবলৈ আত্মচিন্তন কৰিব আৰু এই বিশ্বাসেৰে জীৱন কটাব যে প্ৰতিটো কামতে ঈশ্বৰ আমাৰ লগত আছে।

 

2. শৰীৰক ভগৱানৰ মন্দিৰ বুলি ভাবি আত্ম-সংযম আৰু নিয়মিততাৰ দ্বাৰা আৰোগ্যৰ ৰক্ষা কৰিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমাৰ শৰীৰ ভগৱানৰ মন্দিৰ, গতিকে ইয়াক সুস্থ ৰখা আৰু শৰীৰৰ প্ৰতি সংযম ৰখা আমাৰ দায়িত্ব। স্বচ্ছতা, ব্যায়াম, সুষম আহাৰ, আৰু শুদ্ধ সময়ত জিৰণি ল’লে আমি নিজৰ স্বাস্থ্য ঠিক ৰাখিব পাৰোঁ।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• নিতৌ এটা সময়ত ভোজন কৰিব আৰু বিশুদ্ধ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব।

• নিয়মিত ব্যায়ামক দৈনন্দিন কাম-কাজত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব।

• পৰ্যাপ্ত টোপনি ল’ব, যাতে শৰীৰ আৰু মগজু সুস্থ থাকে।

• বেয়া অভ্যাস যেনে ধূমপান, মদ্যপান আদিৰ পৰা আঁতৰি থাকিব।

• সময়ে সময়ে নিজৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰাব।

 

3. মনক কুচিন্তা আৰু দুৰ্ভাৱনাৰ পৰা বচাই ৰাখিবলৈ স্বাধ্যায় আৰু সৎসঙ্গৰ ব্যৱস্থা ৰাখিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমাৰ মনত বিশুদ্ধ আৰু ইতিবাচক চিন্তা থকা উচিত। ইয়াৰ বাবে আমি ভাল কিতাপৰ অধ্যয়ন (স্বাধ্যায়) আৰু সাধু-সন্তৰ লগত সময় কটোৱা (সৎসঙ্গ) উচিত।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• প্ৰতিদিনে কমেও ১০-১৫ মিনিট ইতিবাচক কিতাপ পঢ়িব বা ধ্যান কৰিব।

• সৎসঙ্গত অংশগ্ৰহণ কৰিব আৰু ভাল চিন্তাৰে নিজৰ মনক পুষ্ট কৰিব।

• কুচিন্তাক আঁতৰাই ৰাখিবলৈ নেতিবাচকতাৰ পৰা আঁতৰি থাকিব।

• দিনটোত কমেও কিছু সময় শান্তিত কটাব, যাতে আপোনাৰ মন সুস্থ আৰু ইতিবাচক হৈ থাকে।

 

4. ইন্দ্ৰিয় সংযম, অৰ্থ সংযম, সময় সংযম আৰু চিন্তা সংযমৰ सतত অভ্যাস কৰিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমাৰ ইন্দ্ৰিয়, সময়, ধন, আৰু চিন্তাৰ ওপৰত সংযম ৰখা প্ৰয়োজন। ইয়াৰ ফলত জীৱনত ভাৰসাম্য আৰু সমৃদ্ধি আহিব।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• নিজকে ইন্দ্ৰিয় সুখত লিপ্ত নহ’বলৈ দিব। উদাহৰণস্বৰূপে, অধিক খোৱাৰ পৰা বিৰত থাকিব আৰু বেছিকৈ ব্যায়াম কৰিব।

• নিজৰ সময়ৰ শুদ্ধ ব্যৱহাৰ কৰিব, কোনো কাম অনাহকত নকৰিব।

• ধন কেৱল প্ৰয়োজনীয় কামত ব্যয় কৰিব, ইয়াক কেৱল ভাৌতিক সুখৰ বাবে নষ্ট নকৰিব।

• নিজৰ চিন্তাৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ ৰাখিব, নেতিবাচক চিন্তাৰ পৰা আঁতৰি থাকিব আৰু সদায় ইতিবাচক চিন্তা কৰিব।

 

5. নিজকে সমাজৰ এটা অভিন্ন অংগ বুলি ভাবিম আৰু সকলোৰে হিততে নিজৰ হিত বুজিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি নিজকে সমাজৰ অংশ বুলি ভাবোঁ, আৰু সেয়েহে সমাজৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰা আমাৰ কৰ্তব্য। আনৰ ভালতেই আমাৰ ভাল।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• সমাজত কোনো অসমতা বা অন্যায় দেখিলে নীৰৱ নথাকিব।

• সামূহিক কামত অংশগ্ৰহণ কৰিব আৰু আনক সহায় কৰিব।

• কোনো অসহায় ব্যক্তিক সহায় কৰিব, সেয়া সময়, শক্তি বা ধন যিয়েই নহওক কিয়।

• সমাজত পৰিৱৰ্তন অনাৰ বাবে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰিব।

 

6. মৰ্যাদাবোৰ পালন কৰিম, বাৰণবোৰৰ পৰা আঁতৰি থাকিম, নাগৰিক কৰ্তব্যবোৰ পালন কৰিম আৰু সমাজ-নিষ্ঠ হৈ থাকিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি মৰ্যাদা আৰু সামাজিক নিয়ম পালন কৰিম। সমাজৰ নিয়ম উলংঘন কৰা আমাৰ উচিত নহয়।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰিব, যেনে ভোটদান, আইন মানি চলা আদি।

• সামাজিক মৰ্যাদা পালন কৰিব, যেনে শৃংখলা, সন্মান, আৰু শিষ্টাচাৰ বজাই ৰাখিব।

• কোনো ভুল কাম দেখিলে নীৰৱ নথাকিব, তাৰ বিৰোধিতা কৰিব।

• নিজৰ আচৰণ আৰু কামত সমাজৰ হিত মনত ৰাখিব।

 

7. বুদ্ধিমত্তা, সততা, দায়িত্ববোধ আৰু সাহসক জীৱনৰ এটা অবিচ্ছিন্ন অংগ বুলি ভাবিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমাৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো পদক্ষেপ বুদ্ধিমত্তা, সততা, দায়িত্ববোধ আৰু সাহসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি হোৱা উচিত।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• প্ৰতিটো সিদ্ধান্তত বুদ্ধিমত্তাৰ পালন কৰিব।

• যিকোনো পৰিস্থিতিতে সৎ হৈ থাকিব, পৰিস্থিতি যিয়েই নহওক কিয়।

• নিজৰ দায়িত্ববোৰ পালন কৰিবলৈ সম্পূৰ্ণ প্ৰচেষ্টা চলাব।

• সাহসী কাম কৰিব, যেনে সমাজত সংস্কাৰ অনাৰ বাবে মাত মতা।

 

8. চাৰিওফালে মাধুৰ্য, স্বচ্ছতা, সাধাৰণতা আৰু সজ্জনতাৰ বাতাৱৰণ সৃষ্টি কৰিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমাৰ কাম-কাজ আৰু আচৰণৰ দ্বাৰা এটা ইতিবাচক, বিশুদ্ধ আৰু সজ্জন বাতাৱৰণ গঢ় লৈ উঠা উচিত।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• নিতৌ যাৰ লগতেই লগ পাওক কিয়, তেওঁলোকক হাঁহি আৰু ভদ্ৰতাৰে স্বাগতম জনাওক।

• নিজৰ ঘৰ আৰু কৰ্মস্থল পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন ৰাখিব।

• সাধাৰণতাতেই সৌন্দৰ্য, এইটো বুজি পাওক আৰু তাৰ অনুসৰি নিজৰ জীৱন যাপন কৰিব।

• সজ্জনতাৰে আচৰণ কৰিব আৰু কাৰো মনত আঘাত নিদিব।

 

9. অনীতিৰে প্ৰাপ্ত সফলতাতকৈ নীতিৰ পথত চলি বিফলতাক গ্ৰহণ কৰিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি বিশ্বাস কৰোঁ যে যদি সফলতা ভুল পথেৰে আহে তেন্তে সেইটো সফলতা নহয়। আমি সততাৰে কাম কৰা উচিত, বিফলতা আহিলেও কিয়।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• কোনো পৰিস্থিতিত নকল বা প্ৰতাৰণা নকৰিব।

• নিজৰ কামত সততা আৰু নিষ্ঠা বজাই ৰাখিব।

• বিফলতাক ভয় নকৰিব, বৰঞ্চ ইয়াক শিক্ষা আৰু সংশোধনৰ সুযোগ হিচাপে ল’ব।

 

10. মানুহৰ মূল্যায়নৰ মাপকাঠি তাৰ সফলতা, যোগ্যতা আৰু বিভূতিবোৰক নহয়, তাৰ সদ্বিচাৰ আৰু সৎকৰ্মক বুলি ভাবিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি কাৰোবাক তাৰ সফলতা বা সম্পত্তিৰ দ্বাৰা নহয়, বৰঞ্চ তাৰ ভাল চিন্তা আৰু ভাল কামৰ দ্বাৰা বিচাৰ কৰিম।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনত আনৰ লগত সন্মানজনক আচৰণ কৰিব।

• কাৰোবাক কেতিয়াও তাৰ সফলতাৰ ভিত্তিত বিচাৰ নকৰিব।

• নিজৰ চিন্তা আৰু কামক শুদ্ধ দিশত ৰাখিব যাতে সমাজত যোগদান দিব পাৰি।

 

11. আনৰ লগত সেই আচৰণ নকৰিম, যিটো আমি নিজৰ বাবে পচন্দ নকৰোঁ।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি আনৰ লগত তেনে আচৰণ কৰিম যেনে আমি নিজৰ বাবে বিচাৰোঁ।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• কাৰো লগত কেতিয়াও নিষ্ঠুৰতা, অসন্মান বা মিছা কথা নক’ব।

• যেতিয়া কাৰো লগত কথা পাতোঁ, তেতিয়া তাৰ সন্মান কৰিব আৰু তাক বুজি পোৱাৰ চেষ্টা কৰিব।

• সদায় ভাল আৰু ইতিবাচক শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিব।

 

12. নাৰী-পুৰুষ পৰস্পৰ পবিত্ৰ দৃষ্টি ৰাখিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়কে সমান দৃষ্টিৰে চাম, তেওঁলোকক সন্মান দিম।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• মহিলা আৰু পুৰুষ উভয়কে সমানভাৱে চাব, কেৱল ভোগৰ বস্তু হিচাপে নহয়।

• সমাজত মহিলাৰ অধিকাৰক সমৰ্থন কৰিব আৰু তেওঁলোকক সন্মান কৰিব।

 

13. জগতত সৎপ্ৰবৃত্তিৰ পুণ্য প্ৰসাৰৰ বাবে নিজৰ সময়, প্ৰভাৱ, জ্ঞান, পুৰুষাৰ্থ আৰু ধনৰ এক অংশ নিয়মিত ভাৱে ব্যয় কৰি থাকিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমাৰ উদ্দেশ্য কেৱল ব্যক্তিগত সুখ নহয়, বৰঞ্চ সমাজত ভাল আৰু পুণ্যৰ প্ৰসাৰ কৰা।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• সময়, ধন আৰু আন সম্পদৰ কিছু অংশ সমাজ সেৱাত ব্যয় কৰিব।

• সমাজৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে কিবা কৰাৰ চেষ্টা কৰিব।

 

14. পৰম্পৰাতকৈ বিবেকক গুৰুত্ব দিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি কোনো পৰম্পৰাক কেৱল এই কাৰণে গ্ৰহণ নকৰিম যে সেইটো পৰম্পৰা, বৰঞ্চ ইয়াক যুক্তি আৰু বিবেকেৰে গ্ৰহণ কৰিম।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• পৰম্পৰা পালন কৰাৰ সময়ত তাৰ উদ্দেশ্য আৰু গুৰুত্ব বুজি পাব।

• বিবেকেৰে কাম কৰিব আৰু অন্ধবিশ্বাসৰ পৰা আঁতৰি থাকিব।

 

15. সজ্জনক সংগঠিত কৰা, অনীতিৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা আৰু নতুন সৃষ্টিৰ কাৰ্যকলাপত সম্পূৰ্ণ আগ্ৰহ ৰাখিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি ভাল মানুহক সংঘবদ্ধ কৰিম আৰু নতুনত্ব আৰু সংস্কাৰ অনাৰ বাবে সম্পূৰ্ণ প্ৰচেষ্টা চলাব।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• ভাল কামত অংশগ্ৰহণ কৰিব আৰু নেতিবাচকতাৰ বিৰোধিতা কৰিব।

• নতুন চিন্তা আৰু সংস্কাৰৰ পিনে আগবাঢ়িব।

 

16. ৰাষ্ট্ৰীয় ঐক্য আৰু সমতাৰ প্ৰতি নিষ্ঠাৱান হৈ থাকিম। জাতি, লিংগ, ভাষা, প্ৰদেশ, সম্প্ৰদায় আদিৰ বাবে কোনো বৈষম্য নকৰিম।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি সকলো মানুহ একে, আৰু আমি সকলোৰে লগত সমান আচৰণ কৰা উচিত।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• বৈষম্যৰ পৰা আঁতৰি থাকিব আৰু সমানতাৰ পথত চলিব।

• সমাজত ঐক্য বজাই ৰাখিবলৈ কাম কৰিব।

 

17. মানুহ নিজ ভাগ্যৰ নির্মাতা, এই বিশ্বাসৰ ভিত্তিত আমাৰ মত যে আমি উৎকৃষ্ট হ’ম আৰু আনক শ্ৰেষ্ঠ কৰিম, তেন্তে যুগ নিশ্চয় পৰিবৰ্তন হ’ব।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমি নিজৰ জীৱনৰ নির্মাতা, আৰু যদি আমি নিজকে উন্নত কৰোঁ আৰু আনক সহায় কৰোঁ তেন্তে যুগত পৰিবৰ্তন আহিব।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

• নিজকে নিৰন্তৰ উন্নত কৰাৰ চেষ্টা কৰিব।

• আনক আগবাঢ়ি যোৱাত সহায় কৰিব আৰু সমাজক উন্নত কৰাত যোগদান দিব।

 

18. ‘‘আমি সলনি হ’ম- যুগ সলনি হ’ব’’, ‘‘আমি সংশোধন হ’ম- যুগ সংশোধন হ’ব’’ এই সত্যত আমাৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস।

অৰ্থ (বিস্তাৰিত):
আমাৰ পৰিবৰ্তনেই সমাজ আৰু যুগত পৰিবৰ্তন আনিব। এই বিশ্বাসে আমাক নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে।

অনুকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া:

<